نقد تنهایی لیلا (1394)

سریال تنهایی لیلا

صفحه سریال تنهایی لیلا (1394)

عنوان: پیش درآمدی بر تنهایی لیلا
نویسنده: محمود نامی
منبع: سایت سلام سینما
تاریخ انتشار: ؟



نقد سریالهای تلویزیونی و قضاوت پیرامون آنها، معمولا در پایان پخش آنها صورت می گیرد. اما در عین حال، مخاطبین سریالهای پر بیننده، علاقمند هستند تا برداشتهایی حتی ابتدایی، از سریالی که هر شب آنها را به پای تلویزیون می نشاند داشته باشند، تا در روند پیگیری داستان، با اطلاع از نقطه نظرات موجود، توجه بیشتری نسبت به سریال مورد علاقه خود معطوف نمایند. روی این اصل، فعلا نگاهی کلی به سریال تنهایی لیلا که به واسطه کارهای قبلی موفق محمدحسین لطیفی، این روزها تعداد قابل توجهی از مردم کشورمان را پای آنتن صدا و سیما کشانده است خواهیم داشت، تا انشا الله در پایان سریال، جمع بندی کاملتری نسبت به آن ارائه گردد.

تنهایی لیلا را باید ادامه سریال دغدغه های فکری و روحی و روانی کارگردان آن دانست که سعی دارد تا لطمات و صدمات ناشی از سرخوردگی آمال و آرزوهای بر باد رفته یک نسل را، با تلنگری هر چند آرام و البته دیر هنگام، به نسل جدید یادآور شود و آنها را به تعمق و تفکر در روش زندگی و عادات روزمره وا دارد. محمدحسین لطیفی در جستجوی بهشت، خود را در سرابی احساس می کند که آمال و آرزوهای یک نسل در آن بر باد رفته است. او به دنبال تبلیغ بهشت گمشده ای است که سالها به انتظار آن نشسته است. لذا اگر گفته شود تنهایی لیلا، در واقع همان تنهایی لطیفی است، سخن به گزاف گفته نشده است.

لطیفی در سریالهای قبلی خود نشان داده بود که به تنهایی سعی می کند تا آب رفته را به جوی بازگرداند که این خود نشان از همت بلند، غیرت و روح لطیف لطیفی دارد که قابل ستایش و بسیار ارزشمند است.

یک تفاوت عمده کارهای لطیفی با بسیاری دیگر از کارگردانان مطرح کشورمان در این است که لطیفی حرف دل بسیاری از کسانی را می زند که خاموشی گزیده، بی تفاوتی پیشه کرده و چشم به آینده دوخته اند. لطیفی موضوعاتی را موشکافی می کند که آنها دوست دارند و چون او فیلم و سریال سفارشی نمی سازد، لذا سریالهایش مصداق آنچه از دل بر آید، لاجرم بر دل نشیند را پیدا می کند.

نقل است که در حین برداشت آخرین پلانهای سریال صاحبدلان، زمانی که سید خلیل روی تخت دراز کشیده بود و دعوت حق را لبیک می گفت، همه عوامل فیلم که سر صحنه حضور داشتند، گریه می کردند. صداقت در کار، اعتقاد به ایده، کار از روی عقیده و سفارشی نبودن کار، حتی برای تبلیغ قرآن که کلام خدا است، چنان تاثیر عمیقی از خود بر جای می گذارد که به باورپذیری عمیق عوامل فیلم از داستان و به تبع آن تماشاگر سریال می انجامد که این خود نوعی خلاقیت و موفقیت در کاری است که دنبال میشود. در این فضا است که دیالوگها در انتقال مفاهیم، موفق عمل می کنند. نقش روحانی سریال بر دل می نشیند و سخنان محمد در داخل پیکان که به لیلا می گوید: من تا حالا در زندگی دروغ نگفته ام. عرق شرم بر پیشانی تمام آنانی می نشاند که دروغگویی جزئی از زندگی روزمره شان شده است. صداقت و راستگویی حلقه مفقوده ای است که لطیفی از هر دوی آنها برخوردار است و همین هم هست که به فیلمها و سریالهای او؛ رنگ، بو و طعم دیگری می بخشد.

تنهایی لیلا به لطف بازی درخشان مینا ساداتی (لیلا) و بهروز شعیبی (محمد) و مهمتر از همه نقش آفرینی تعداد قابل توجهی از اساتید سینما در آن، هم نشان از انتخاب خوب بازیگر دارد و هم نشان از درایت نویسنده، کارگردان، آهنگساز و سایر عوامل که باید به همه آنها دست مریزاد گفت.

فرانسویها هنرپیشه ای به نام سوفی مارسو داشتند که به عنوان یک چهره و شخصیت تیپیک در دنیا مطرح بوده است. هنرمندی که گفته میشد، کاراکتر خاص وی، به تنهایی برای کشاندن تماشاچی به سالن سینما کافی است. حال بعد از سالها، در عرصه سینمای ایران، ما دو هنرمند تیپیک (ساداتی و شعیبی) را مشاهده می کنیم که به تنهایی قادر هستند با تماشاگر ارتباط برقرار نموده و آنها را پای جعبه جادو بکشانند. لذا می توان گفت که برای سریالی با مضامین متعدد عاشقی، عاطفی، مذهبی، پلیسی و ...، لطیفی در انتخاب بازیگر کاملا موفق عمل کرده است. لطیفی قبل از این نیز با انتخاب حسین محجوب و باران کوثری برای سریال زیبای صاحبدلان و پوریا پورسرخ و هانیه توسلی برای سریال وفا که باعث معروف شدن و محبوبیت آنان شد، نشان داده بود که هم وسواس خاصی روی انتخاب بازیگر دارد و هم اعتقاد به بازیگر سازی در عرصه سینما. موضوعی که این روزها از سایر کارگردانان کمتر دیده میشود. پیش بینی میشود لیلا و محمد سریال تنهایی لیلا نیز در آینده به همان راهی بروند که قبل از این، سایر بازیگران جوان فیلمها و سریالهای لطیفی رفته اند.

همانطور که گفته شد، لطیفی در تنهایی لیلا، تنهایی آمال و آرزوهای خود را به تصویر می کشد. او به دنبال بهشت گمشده ای است که همانند امضاهای قرآن در دست سید خلیل، فقط تصویری از آن باقی مانده است، قرآن خوانها همه رفته اند، لطیفی می خواهد این تصویر را همچون عکس برگردان، دوباره به جامعه برگرداند، اما به خوبی می داند که تنها است. مخاطب دهه شصتی وی نیز شاید قطره اشکی از دیدن برخی از بخشهای سریال و دیالوگهای سریال بر گونه اش جاری شود، اما نه لطیفی، که هیچکس دیگری نمی تواند، آب رفته را به جوی بازگرداند. لطیفی زمانی ایده بازگشت به کشور، سر کردن چادر، ازدواج ساده، زندگی در روستا و امامزاده و گورستان و صداقت و رفاقت و ... را مطرح می کند که ازدواج سفید؛ جامعه را فرا گرفته و برای طلاق جشن و سرور راه می افتد.

اینکه دختری از کانادا به تهران بیاید، با یک بدعت شکنی آشکار، با ابراز عشق به یک پسر، عاشق متولی جوان مریض امامزاده بشود و ضمن ازدواج با کسی که یک سال بیشتر زنده نخواهد ماند، در ادامه زندگی خود را در گورستانی ادامه دهد که قبل از او شوهرش در آن می زیست. (در سفر سبز هم شاهد استفاده لطیفی از گورستان برای محل زندگی بوده ایم، که تکرار آن نمی تواند اتفاقی باشد.) شاید از نظر خیلی ها ایده آلیستی تلقی شود، هر کس دیگری هم این سریال را ساخته بود، ایده آلیست خوانده میشد، اما این در مورد لطیفی مصداق پیدا نمی کند، چرا که وی با کارهای قبلی خود نشان داده بود که یک رئالیست است. او قصد شعار دادن در این سریال را ندارد، لطیفی اهل غلو و گنده گویی نیست. داستان سریالهای او، سیر روایی مشخصی دارند، او با صداقت می خواهد دروازه بهشت و سعادت را به شیوه خود به مردم نشان دهد، اما ناچار از طرح ایده هایی میشود که در تضاد با ذهن و فکر و اعتقاد بسیاری از افراد جامعه است، لذا برخی از مخاطبین سریالهای وی، تا آخر آنها را دنبال کرده و به تمجید و تحسین وی می پردازند و برخی دیگر تا حد سطحی برخورد کردن با موضوعات پیچیده ای که از تار و پود پیچیده مغز لطیفی تراوش پیدا می کنند، پیش رفته و با رها کردن سریال در میانه راه، نسبت به اصل و فرع موضوع واکنش منفی نشان می دهند.

لطیفی دون کیشوتی است که با اعتقاد و با سلاح فیلم و سینما می خواهد، ایده هایی را در جامعه ای مطرح و رواج دهد که بخش اعظم مخاطبین در آن، در خط باطل پیرامون خود، همواره در حال دور زدن هستند.

اینکه لطیفی در این جنگ نابرابر تا چه حد موفق خواهد شد آینده آنرا نشان خواهد داد. ما که طرفدار ایده ها و نظرات بدیع و خلاقانه وی هستیم و برایش آرزوی موفقیت می کنیم.


نقدهای دیگر
؟


تاریخ آخرین ویرایش صفحه: 16 مهر 1399, 18:54
- ویرایشگر: Adel.J

دسته بندی:  آرشیو نقد