شهر سیمره

شهر سیمره

موارد همنام سیمره

نام: شهر سیمره - دره شهر
نام انگلیسی: Darreh Shahr historic City - Seimare - Seymareh
نام قبلی: شهر ماداکتو
ن ق انگلیسی: ؟
جمعیت: ؟
قدمت: ایلامیها
شماره ثبت ملی ایران: 6
تاریخ ثبت ملی: 24 شهریور 1310 ش
کشور: دره شهر ایلام ایران


نقشه گوگل شهر سیمره


شهر باستانی سیمره در کنار شهر دره شهر ایلام قرار دارد. نام قبلی دره شهر، سیمره و نام قبلی سیمره، ماداکتو بوده است.

ماداکتو پایتخت ایلامیان بوده است. ایلامیان که در دوره عهد باستان فرمانروای کوه های لرستان بودند، دره رودخانه و راه بزرگ ارتباطی منطقه و مرز شمالی را تصرف کردند و بناهای مستحکمی تاسیس کردند که ماداکتو پایتخت دوم و تابستانی آنها، از آن جمله است. پس از حمله آشور بانی پال این منطقه رو به ویرانی رفت و در زمان هخامنشیان از دوران اوج و رونق آن کاسته شد و اهمیت گذشته را نداشت و رو به افول رفت. زمان اشکانیان دوره تجدید حیات این شهر و زمان ساسانیان دوران آبادانی و رونق آن بوده است.

مورخان شهر تاریخی دره شهر را به نام اولین شهر تاریخی دوره ساسانی نامیده اند.

سیمره مرکز ایالت مهرجان قذق (مهرجان کده - مهرجان کدک - مهرگان کده - مهرگان کدک) و پایتخت تابستانی ساسانیان هم بوده است. مساحت این شهر بالغ بر 200 هکتار است. برخی بر این باورند که سیمره را خسرو پرویز پادشاه ساسانی ساخته است. پس از حمله اعراب سیمره حاکم نشین شد و تا سده چهارم قمری، آباد و پر نعمت بوده است. تخمین زده شده است که این شهر باستانی در هنگام آبادانی بالغ بر 5000 خانه داشته است.


سفرنامه ها

افراد بسیاری در مسیر سفر خود از این محل عبور کرده و در مورد موقعیت آن توضیحاتی داده اند:

سر اورول اشتاین در مورد سیمره می گوید: تمام مسافرانی که به ناحیه سیمره آمده اند مانند هرتسفلد و اولینسون، دمرگان و غیره این خرابه ها را دیده اند. شهر عجیبی است شاید تقریبا پنج هزار خانه داشته باشد. از ابتدای تنگ تا انتهای آن یعنی دامنه کوه، آثار بنا از گچ و سنگ نمایان است.

اولینسون در سفرنامه خود و در مسیر سفر از ذهاب به خوزستان توصیفی بر سیمره دارد: به سمت جنوب غربی برای دیدن خرابه های شهر سیمره به راه افتادم. فاصله شهر سیمره تا مصب کرخه در حدود سیزده کیلومتر است و موقعیت مکانی آن با سیروان یکی است. افزون بر این چنان شباهتی بین این دو شهر وجود دارد که آنچه درباره سیروان گفته ام درباره سیمره نیز صدق می کند. با این حال یک فرق عمده وجود دارد و آن هم این است که در اینجا ساختمانهای بیشتری وجود دارد که بزرگی شهر را می رساند، و همچنین در سیمره ساختمانها به هم فشرده نیستد و از این رو مسیر خیابانها، بازارها، محل کاروانسراها و عمارات به خوبی آشکار است.

ابودلف در سفر نامه خود می نویسد: سیمره نیز شهر زیبایی است که در آن درختان خرما و زیتون و گردو و در طرف دیگر برف و کوهستان با هم دیده میشوند.

یاقوت حموی درباره سیمره می نویسد: شهری است در نواحی جبل به سوی خوزستان و آن را مهرجان قذق خوانند و آن آبادان و دارای میوه ها و آب است.

اسکندر مقدونی هنگامی که از شوش عازم شهر کلنی بوده از سیمره نیز عبور کرده است.


جزئیات شهر

شهر سیمره دارای برجهای نگهبانی، خیابان، سیستم آبکشی و دفع فاضلاب بوده است که در اثر یک زلزله در سال 334 ق تخریب و از بین رفته و البته هنوز بقایا و بسیاری از بناها و خانه های گنبدی شکل آن باقیمانده است و مورد حفاظت سازمان میراث فرهنگی قرار گرفته است. این شهر مورد 9 فصل کاوش باستان شناسی قرار گرفته و آثار متعددی از دوران تمدن ساسانی و اسلامی در آن به دست آمده است، گچبریهای متعدد از جمله این آثار می باشند. سایر مناطق کاوش شده این شهر: خانه اربابی، بنای مسجد، اماکن حاشیه سیل بند و اماکن مسکونی حاشیه نشین شهر هستند. در اکتشافات باستان شناسی این منطقه سکه هایی نیز یافت شده است که آنها را متعلق به خسرو سوم و جانشینان او می دانند.

همچنین در این شهر قدیمی، مدارکی به دست آمده که نشان می دهد در سیمره مراکز صنعتی وجود داشته و سفالگری و شیشه سازی بسیار رایج بوده است، بقایای کوره های سفالگری و شیشه سازی مدارک بسیار مهمی است که نشان می دهد بخشی از اقتصاد این شهر از طریق این دو صنعت تامین میشده است.

بخشی از یافته های بسیار مهم دیگر در سیمره، مسجدی است که از دل خاک بیرون آمده و نشان می دهد که این بنا، اولین مسجد دوران صدر اسلام در ایران است. مصالح این بنا از سنگ و گچ است و طاقهایی که روی بناهای ورودی معابر ساخته شده، همه گهواره ای هستند، شبستان و ایوان این مسجد با گچبری تزیین شده و دارای یک حیاط مرکزی است.


شهر سیمره در سایتهای دیگر


تاریخ آخرین ویرایش صفحه: 2 مهر 1399, 22:32
- ویرایشگر: Adel.J

دسته بندی:  اماکن